Naukowcy z University of California San Diego przeprowadzili dwie operacje chirurgiczne z użyciem teleoperowanych robotów humanoidalnych – po raz pierwszy w historii.

Włoska spółka Generative Bionics zaprezentowała Gene.01 – w pełni funkcjonalnego robota humanoidalnego pokrytego wielomodalną skórą czujnikową.

Jak wynika z analiz rynkowych, wraz ze wzrostem produkcji humanoidów popyt na chipy rośnie nie liniowo, lecz wielokrotnie, co zmienia podejście dostawców półprzewodników.

BMW Group rozwija w swoim zakładzie w Landshut oprogramowanie dla humanoidalnych robotów, które w przyszłości mają wspierać produkcję podzespołów. Projekt koncentruje się na integracji danych, symulacji, planowaniu ruchu i szkoleniu systemów robotycznych, a jego celem jest przygotowanie technologii do realnych zastosowań przemysłowych.

Naukowcy z West Virginia University (WVU) opracowali miękki, pięciopalczasty chwytak robotyczny, który może precyzyjnie zbierać delikatne owoce, takie jak truskawki, awokado czy papaje. Rozwiązanie ma pomóc w ograniczeniu strat po zbiorach, poprawić jakość produktów trafiających do sklepów i zmniejszyć problemy związane z niedoborem pracowników w rolnictwie.

Mitsubishi Motors i Highlanders, start-up wywodzący się z Uniwersytetu Tokijskiego, podpisały memorandum o współpracy, którego celem jest rozwój środowiska przemysłowego opartego na wspólnej pracy ludzi i robotów. Porozumienie obejmuje zarówno wspólne prace nad robotami humanoidalnymi, jak i przygotowanie ich seryjnej produkcji w zakładzie Mitsubishi Motors w Kioto.

Cztery organizacje branżowe sformalizowały długoterminowe partnerstwo na rzecz promocji przyspieszenia automatyzacji i robotyzacji, zwiększenia konkurencyjności przemysłowej oraz dalszego rozwoju kompetencji.

Branża robotyki stoi przed jedną z ważniejszych zmian regulacyjnych ostatnich lat. Zaktualizowana norma bezpieczeństwa ISO 10218:2025 dla robotów przemysłowych niebawem będzie obowiązkowym wymogiem dostępu do europejskiego rynku, ale już teraz pokazuje wyraźne różnice w poziomie przygotowania poszczególnych producentów. Według analiz firmy Interact Analysis, opartych na wywiadach z producentami robotów, na zmiany gotowi są jedynie liderzy branży.

Producenci cobotów coraz częściej dostarczają komponenty twórcom robotów humanoidalnych. Współpraca z pilotaży przechodzi w stałe zamówienia, co może zwiększyć przychody branży.

Tradycyjne architektury automatyki w intralogistyce, silnie skoncentrowane na szafach sterowniczych, coraz częściej stają się czynnikiem ograniczającym. Trend w kierunku decentralizacji polega na przeniesieniu elektroniki mocy, inteligencji sterowania i poziomu IO z szafy sterowniczej bezpośrednio w pole (na obiekt), co daje wiele istotnych korzyści.

Komunikacja pod wodą od lat pozostaje jednym z największych wyzwań dla autonomicznych systemów morskich. Tradycyjne metody – radiowe, akustyczne czy optyczne – mają poważne ograniczenia, które utrudniają rozwój w pełni autonomicznych operacji. Nowe rozwiązanie opracowane przez naukowców z Uniwersytetu Florydy może jednak istotnie zmienić sytuację.

Do tej pory zaledwie co dziesiąty wyprodukowany robot humanoidalny trafił do rzeczywistych zastosowań komercyjnych. Reszta? Laboratoria badawcze, pokazy technologiczne i pilotaże finansowane z dotacji. To jednak ma się zmienić – i to radykalnie.

Dynamiczny rozwój robotów humanoidalnych sprawia, że firmy coraz częściej zastanawiają się nad ich wykorzystaniem. Problem w tym, że często nie wiadomo, do jakich warunków i do jakich zadań dany robot będzie się najlepiej nadawał.

Kiedy w 2019 r. robot Toyoty trafił z rzędu 2020 rzutów wolnych, a potem trafił do kosza z odległości niemal 25 m, świat przyjął to z mieszaniną podziwu i niedowierzania. Jednak japoński koncern nie poprzestał na tym osiągnięciu i dziś wraca z kolejną odsłoną projektu CUE – tym razem konstruktorzy poszli znacznie dalej niż tylko poprawka oprogramowania.

Modernizacja floty robotów w zakładzie produkcyjnym to dziś nie tylko wymiana sprzętu – to często konieczność przeprogramowania wszystkiego od zera. Nawet jeśli nowy robot ma wykonywać dokładnie to samo zadanie co poprzednik, różnice w kinematyce ramienia, zakresach ruchu przegubów czy ograniczeniach mechanicznych sprawiają, że gotowe programy z reguły nie nadają się do ponownego użycia. Każda maszyna musi być programowana osobno, od podstaw.