Za projektem stoi zespół, w którym uczestniczył Anand Mishra z Katedry Inżynierii Mechanicznej, Materiałowej i Lotniczej WVU. Chwytak wykonano z miękkich materiałów, takich jak silikon i poliuretan, dzięki czemu może delikatnie obejmować owoce bez ich uszkadzania. Wbudowane czujniki pozwalają natomiast ocenić rozmiar, krzywiznę, kolor i dojrzałość owocu, a więc określić najlepszy moment zbioru.

Jak podkreśla Mishra, szybka i dokładna inspekcja owoców może ograniczyć psucie się plonów oraz obniżyć koszty całego łańcucha dostaw. To istotne, ponieważ w wielu przypadkach decyzje o zbiorach nadal podejmują ludzie, a proces ten bywa utrudniony przez braki kadrowe, zmęczenie czy błędną ocenę. Problem jest szczególnie widoczny w przypadku owoców miękkich i szybko dojrzewających, które łatwo się obijają, a następnie psują.

W odróżnieniu od wielu obecnych systemów robotycznych projektowanych głównie do szklarni, nowy chwytak ma być lepiej przystosowany do realiów upraw polowych. Robot wykorzystuje czujniki dotykowe i optyczne, a truskawki może zbierać przez delikatne przekręcenie szypułki, bez konieczności cięcia. W testach na owocach z supermarketu i na żywej roślinie wykazał bardzo wysoką precyzję, niemal 100% skuteczność przewidywania kształtu oraz możliwość podnoszenia ciężaru znacznie przekraczającego jego własną masę.

MOŻE ZAINTERESUJE CIĘ TAKŻE

Robotyka, montaż i obsługa

Chwytaki robotów – nietypowe rozwiązania

Robotyczny chwytak inspirowany różą, trąbą słonia albo łapą gekona może brzmieć zabawnie, ale pokazuje, że trwają poszukiwania optymalnych rozwiązań.

Badacze podkreślają, że pięciopalczasta konstrukcja przypominająca dłoń lub rozgwiazdę jest inspirowana biologią, a sam projekt wpisuje się w rozwój miękkiej robotyki. Zastosowania takiej technologii mogą wykraczać daleko poza rolnictwo — od medycyny i rehabilitacji, przez przetwórstwo żywności, aż po robotykę wykorzystywaną w kosmosie czy pod wodą.

źródło: West Virginia University