Dane z ogólnopolskiego systemu monitorowania Ekonomicznych Losów Absolwentów (ELA) pokazują, że sytuacja zawodowa młodych inżynierów jest stabilna, a wskaźniki zatrudnienia należą do najwyższych wśród wszystkich kierunków studiów. Absolwenci kierunków technicznych szybko znajdują pracę, często jeszcze w trakcie studiów, a ich wynagrodzenia należą do najwyższych na rynku – średnio ok. 5,9 tys. zł brutto już na początku kariery.

To właśnie łatwość wejścia na rynek sprawia, że decyzje zawodowe w tej grupie społecznej podejmowane są szybciej i bardziej pragmatycznie. Najwięcej absolwentów przyciągają dziś duże firmy przemysłowe i technologiczne.

Korporacje oferują:

• stabilność,
• dostęp do nowoczesnych projektów 
• i szybki rozwój kompetencji.

W raportach uczelni technicznych widać wyraźnie, że znaczna część absolwentów znajduje zatrudnienie zgodne z kierunkiem studiów już w pierwszych latach po uzyskaniu dyplomu. Dla młodych inżynierów oznacza to możliwość pracy przy realnych wdrożeniach – od automatyki przemysłowej po rozwój oprogramowania – co często okazuje się bardziej atrakcyjne niż praca naukowa.

Warto inwestować w rozwój kompetencji

Drugim, coraz wyraźniejszym kierunkiem jest przedsiębiorczość. Politechniki od lat rozwijają inkubatory i centra transferu technologii, które ułatwiają zakładanie własnych firm. 

Młodzi inżynierowie coraz częściej traktują studia jako bazę do rozwoju własnych projektów, a nie wyłącznie przygotowanie do pracy etatowej. Sprzyja temu praktyczny charakter kształcenia technicznego.

W efekcie rośnie liczba startupów i działalności inżynieryjnych, podczas gdy kariera naukowa – mimo dostępu do grantów krajowych oraz unijnych – pozostaje bardziej wymagająca i konkurencyjna. System finansowania badań wymaga nie tylko wiedzy, ale też kompetencji organizacyjnych.

źródło: Freepik – gpointstudio

Raporty ELA pokazują, że doktorzy stanowią niewielką, wyspecjalizowaną grupę absolwentów. Jednocześnie uczelnie zmieniają swoją rolę, coraz częściej współpracując z przemysłem przy projektach badawczo-rozwojowych.

Dla absolwentów oznacza to możliwość łączenia pracy w firmach z działalnością naukową. Dzięki dostępowi do danych, takich jak raporty ELA czy rankingi uczelni, studenci świadomie planują kariery już na etapie studiów. W efekcie model rozwoju inżyniera staje się elastyczny – łączy doświadczenie biznesowe, własne inicjatywy i aktywność naukową, bez jednej dominującej ścieżki.

Nowe, hybrydowe ścieżki rozwoju

Współczesna kariera nie jest decyzją na całe życie, lecz procesem, w którym nauka, biznes i przedsiębiorczość przeplatają się, tworząc nowe, hybrydowe ścieżki rozwoju. Na tym tle szczególnie interesujące są inicjatywy realizowane przez polskie politechniki, często pełniące role „poligonów doświadczalnych” dla przyszłych inżynierów.

To właśnie tam powstają projekty, które nie tylko mają wartość naukową, ale przede wszystkim przygotowują studentów do realnej pracy w przemyśle. Dobrym przykładem są studenckie zespoły konstrukcyjne – od bolidów budowanych w ramach Formuły Student, przez łaziki marsjańskie, aż po drony czy roboty przemysłowe.

Udział w takich projektach oznacza dla młodych ludzi pracę w środowisku zbliżonym do profesjonalnych zespołów inżynierskich: z podziałem ról, zarządzaniem budżetem, testami i presją czasu. To doświadczenie często okazuje się ważniejsze niż sama teoria wyniesiona z wykładów.

MOŻE ZAINTERESUJE CIĘ TAKŻE

Rynek

Zatrudnię specjalistę... 3 branże, które budują przemysł przyszłości

Rynek pracy dla inżynierów zmienia się szybciej niż programy studiów polskich uczelni. 

Równolegle rozwijają się projekty badawczo-rozwojowe realizowane we współpracy z branżą przemysłową. Przykładem mogą być prace nad nowymi materiałami (jak implanty czy kompozyty), rozwiązaniami dla energetyki czy automatyki przemysłowej.

Jak podaje serwis gov.pl, na Politechnice Warszawskiej powstał m.in. elastyczny substytut kości wykorzystywany w medycynie, co pokazuje, że współczesna inżynieria znajduje się blisko realnych zastosowań. Takie projekty nie tylko rozwijają kompetencje techniczne, ale też uczą współpracy interdyscyplinarnej – coraz bardziej cenionej na rynku pracy.

Warto też zwrócić uwagę na rosnącą rolę projektów typu „doktorat wdrożeniowy” (program Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego) – tego typu inicjatywy łączą świat nauki ze światem biznesu. Umożliwiają one prowadzenie badań przy jednoczesnej pracy w firmie, co sprawia, że wybrana droga naukowa przestaje być odizolowana od realiów gospodarki. To model, który może zachęcić więcej absolwentów politechnik do rozpoczęcia kariery naukowej – szczególnie tych, którzy nie chcą rezygnować z praktycznego wymiaru swojej pracy.

Uczelnie wpisane w ekosystem innowacji

Mimo tych możliwości dane pokazują, że tylko niewielki odsetek absolwentów politechnik decyduje się na kontynuację nauki na poziomie doktoranckim (informacja pochodzi z raportu ELA). W przypadku jednej z największych uczelni technicznych w Polsce – Politechniki Warszawskiej – ok. 6,2% absolwentów wybiera studia doktoranckie.

Oznacza to, że tylko część z nich trafia później do sektora nauki, a jeszcze mniejszy odsetek pozostaje na uczelniach jako pracownicy badawczo-dydaktyczni. Z danych systemu ELA wynika także, że ścieżkę naukową najczęściej wybierają absolwenci kierunków ścisłych i technicznych, jednak nadal jest to grupa relatywnie niewielka w skali całej populacji absolwentów.

W praktyce oznacza to, że uczelnie konkurują o najlepszych absolwentów z sektorem prywatnym – i często tę konkurencję przegrywają, głównie na etapie oferowanych wynagrodzeń. Paradoksalnie jednak właśnie te osoby, które najpierw zdobywają doświadczenie zawodowe, coraz częściej wracają na uczelnie w późniejszych etapach kariery – już jako eksperci, liderzy projektów czy wykładowcy. W ten sposób powstaje nowy model inżyniera-naukowca, który łączy praktykę z badaniami, a uczelnie przestają być zamkniętym systemem, a stają się częścią szerszego ekosystemu innowacji.

Case study: Płynne połączenie nauki, doświadczenia zawodowego i biznesu

Rozmowa z Bartoszem Urbankiem, absolwentem i doktorem Wydziału Mechaniczno-Energetycznego Politechniki Wrocławskiej, prezezesm firmy specjalizującej się w produkcji chemii do profesjonalnego użytku, ekspertem konstruktorem obiegów chłodniczych w Bosch & Siemens Hausgeräte GmbH oraz byłym kierownikiem ds. serwisów awarii i utrzymania systemów HVAC – przeczytaj wywiad

Źródło: Materiały redakcyjne